Najstarsze budynki wykonane w technologii szkieletowej (kanadyjskiej) pochodzą z początku XVIII wieku. Trwałość obecnie budowanych domów bez przeprowadzania istotnego remontu jest podobna do domów w technologii murowanej i ocenia się na 100-150 lat.
Dom wybudowany w systemie szkieletowym (skandynawskim) to budynek, na który składają się głównie materiały izolacyjne. Lekkie ściany wypełnione wełna mineralną, stropy oraz konstrukcja dachu, doskonale chronią przed ucieczką ciepła z wnętrza domu. W efekcie powstaje bryła o najwyższych parametrach izolacyjności cieplnej, która wynosi około k = 0.18. Istotny jest fakt , że niski współczynnik przenikania ściany udaje się uzyskać przy niewielkim przekroju (grubości) ściany. W praktyce daje ona kilka lub kilkanaście dodatkowych metrów kwadratowych w porównaniu do domów murowanych przy takich samych wymiarach zewnętrznych . Także walory ekologiczne i energooszczędne szkieletowych domów drewnianych sprawiają, że tego typu budynki sprawdzają się zarówno w ciepłym jak i w zimnym klimacie, poza tym są niedrogie w utrzymaniu. To sprawia, że zainteresowanie konstrukcją szkieletową cały czas rośnie, a budownictwo tego typu jest postrzegane jako budownictwo przyszłości. Domy kanadyjskie również bardzo szybko się nagrzewają.
Domy kanadyjskie dzięki czterostronnemu struganiu elementów drewnianych i specjalnej impregnacji spełniają wszelkie normy ognioodporności, a czas wypalenia się domu murowanego i szkieletowego jest podobny.
Do domów w technologii szkieletowej nadaje się każdy system ogrzewania. Można zastosować ogrzewanie gazowe, kominkowe - dystrybucję gorącego powietrza (DGP), elektryczne, węglowe, solarne, pompy ciepła.
Każdy projekt jest przygotowywany przez architekta i konstruktora, więc budynek spełnia surowe normy budowlane. W domach szkieletowych na ścianach zewnętrznych zamontowana jest płyta OSB 3 oraz stężnie i rozpórki ( tzw. firestopy ) które uniemożliwiają ruchy konstrukcji.
Dzięki zastosowaniu w newralgicznych miejscach specjalnych przekładek skrzypienie nie występuje.
Warstwowa konstrukcja domu szkieletowego zapewnia wysoki komfort akustyczny. Odpowiednio zaprojektowane przegrody ścian wypełnione izolatorem pochłaniającym drgania, jak wełna mineralna, zapewniają spokój i ciszę.
Warto także podkreślić, że domy szkieletowe dostosowują się do naszych potrzeb ponieważ łatwo możemy je rozbudować i przebudować. Dzięki temu remonty są szybkie i tanie.
Szkielet ścian zewnętrznych obija się płytami konstrukcyjnymi OSB 3. Płyty te odizolowuje się folią chroniącą przed wiatrem, która nie powstrzymuje jednak przepływu pary wodnej z wnętrza budynku. Elewację domu można wykonać stosując oblicówkę drewnianą, płytki elewacyjne, tynk strukturalny, farbę lub różnego rodzaju cegły.
Do budowy domu szkieletowego używa się dobrej jakości drewna iglastego, bez śladów pleśni, grzybów, owadów i kory. Musi być ono :
Konstrukcję szkieletową wykonuje się głównie z belek o przekroju 38 x 100 lub 38 x 150 mm. Elementy łączy się gwoździami, umieszczając pomiędzy nimi wełnę mineralną lub szklaną. Od wewnątrz szkielet i ocieplenie izoluje się folią paroizolacyjną, a następnie montuje się płyty gipsowo-kartonowe. Od strony zewnętrznej zakłada się wiatroizolację na której montuje się ocieplenie z wełny lub styropianu. Ściany wewnętrzne są podobnie zbudowane, tyle że warstwa ocieplenia nie jest osłonięta folią. Konstrukcja ścian wewnętrznych obłożona jest z dwóch stron płytami gipsowo- kartonowymi.
W "kanadyjczykach" stropy wykonuje się z belek drewnianych najczęściej o przekroju 38 x 200 mm lub 38 x 235 mm, albo z prefabrykowanych drewnianych belek dwuteowych. Między nimi umieszcza się jako izolację akustyczną wełnę mineralną lub szklaną. Górę stropu obija się płytami OSB 3, a od dołu montuje się sufit podwieszany z płyt gipsowo- kartonowych.
Fundament wykonany jest z betonu klasy B-15 lub B-20 zbrojonego prętami fi 12 mm i fi 6 mm na którym po wykonaniu izolacji poziomej z papy muruje się ściany fundamentowe z bloczków betonowych.
